۲٬۷۸۵
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات شعر | |||
| عنوان = آن را که ز درد دینش افسونی هست | |||
| تصویر = | |||
| توضیح تصویر = | |||
| نام شعر =یاد حسین | |||
| نام شاعر = بیدل دهلوی | |||
| قالب = رباغی | |||
| وزن = | |||
| موضوع = امام حسین(ع) | |||
| مناسبت =محرم الحرام | |||
| زمان سرایش = کهن | |||
| زبان = فارسی | |||
| تعداد ابیات =۲بیت | |||
| منبع = | |||
}} | |||
{{اصلی|بیدل دهلوی}} | |||
'''آن را که ز درد دینش افسونی هست''' شعری در قالب [[رباعی]] با مضمون [[مرثیه]] درباره [[امام حسین(ع)]] از [[بیدل دهلوی]] شاعر قرن یازدهم است. | '''آن را که ز درد دینش افسونی هست''' شعری در قالب [[رباعی]] با مضمون [[مرثیه]] درباره [[امام حسین(ع)]] از [[بیدل دهلوی]] شاعر قرن یازدهم است. | ||
== معرفی == | == معرفی == | ||
[[شعر آیینی]] آن را که ز دردِ دینش افسونی | [[شعر آیینی]]« آن را که ز دردِ دینش افسونی هست» از ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بن عبدالخالق ارلاس، (۱۰۵۵–۱۱۳۳) [[متخلص]] به بیدل در قالب رباعی با [[وزن]] مفعول مفاعیل مفاعیلن فع (رباعی) در رثای امام حسین(ع) است. این شاعر پارسیسرای بیشتر در سبک هندی شعر می سروده است حتی برخی او را از سرآمدان سبک هندی می دانند. بیدل دهلوی اشعار زیادی درباره اهل بیت(ع) دارد با اینکه [[سنی مذهب]] است.او ابتدا «رمزی» [[تخلص]] میکرد بنا به گفتهٔ یکی از شاگردانش هنگام مطالعهٔ [[گلستان سعدی]] از مصراع «بیدل از بی نشان چه جوید باز» به وجد آمد و تخلص خود را به «بیدل» تغییر داد. | ||
== متن شعر == | == متن شعر == |