نخستین کس که در مدح تو شعری گفت آدم بود: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات شعر | عنوان =نخستین کس که در مدح تو شعری گفت آدم بود | تصویر = | توضیح تصویر = | نام شعر = | نام شاعر =علیرضا قزوه | قالب =غزل | وزن =مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن | موضوع =امام حسین(ع) | مناسبت = | زمان سرایش = معاصر | زبان = فارسی | تع...» ایجاد کرد) |
(بدون تفاوت)
|
نسخهٔ ۱۰ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۷
اطلاعات شعر | |
---|---|
نام شاعر | علیرضا قزوه |
قالب | غزل |
وزن | مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن |
موضوع | امام حسین(ع) |
زمان سرایش | معاصر |
زبان | فارسی |
تعداد ابیات | ۶بیت |
نخستین کس که در مدح تو شعری گفت آدم بود مطلع شعری از علیرضا قزوه در گونه مرثیه درباره امام حسین(ع) است. این شعر در قالب غزل در شش بیت با وزن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن سروده شده است.
متن شعر
نخستین کس که در مدح تو شعری گفت آدم بود | شروع عشق و آغاز غزل شاید همان دم بود | |
نخستین اتفاق تلختر از تلخ در تاریخ | که پشت عرش را خم کرد یک ظهر محرّم بود | |
فتاد از پا کنار رود در آن ظهر دردآلود | کسی که عطر نامش آبروی آب زمزم بود | |
دلش میخواست میشد آب شد از شرم، اما حیف | دلش میخواست صد جان داشت، اما باز هم کم بود | |
مدینه نه، که حتی مکّه دیگر جای امنی نیست | تمام کربلا و کوفه غرق ابنملجم بود | |
اگر در کربلا طوفان نمیشد کس نمیفهمید | چرا یک عمر پشت ذوالفقار مرتضی خم بود |