دین را حرمیست در خراسان: تفاوت میان نسخهها
Z.khansari (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{سرصفحه | ||
| | | مطلع=دین را حرمیست در خراسان | ||
| | | نام شعر= | ||
| | | شاعر = سنایی غزنوی | ||
| | | مصحح = | ||
| | | بخشی از دیوان = | ||
| قالب = | |قالب =قصیده | ||
| وزن = مفعول مفاعلن فعولن | |وزن = مفعول مفاعلن فعولن | ||
| موضوع = امام رضا(ع) | |موضوع = امام رضا(ع) | ||
| | | قبلی = | ||
| | | بعدی = | ||
| | | سال خورشیدی = | ||
| | | سال میلادی = | ||
| | | سال قمری = | ||
| یادداشت = | |||
}} | }} | ||
{{شعر}} | {{شعر}} | ||
{{ب|دین را حرمیست در خراسان|دشوار ترا به محشر آسان}} | {{ب|دین را حرمیست در خراسان|دشوار ترا به محشر آسان}} | ||
خط ۴۳: | خط ۴۱: | ||
{{ب|بینام رضا همیشه بینام|بیشان رضا همیشه بیشان}} | {{ب|بینام رضا همیشه بینام|بیشان رضا همیشه بیشان}} | ||
{{ب|با نفس تنی که راست باشد|چون خور که بتابد از گریبان}} | {{ب|با نفس تنی که راست باشد|چون خور که بتابد از گریبان}} | ||
{ب|بر دین خدا و شرع احمد|بر جمله ز کافر و مسلمان}} | {{ب|بر دین خدا و شرع احمد|بر جمله ز کافر و مسلمان}} | ||
{{ب|چون او بود از رسول نایب|چون او سزد از خدای احسان}} | {{ب|چون او بود از رسول نایب|چون او سزد از خدای احسان}} | ||
{{ب|ای مامون کرده با تو پیوند|وی ایزد بسته با تو پیمان}} | {{ب|ای مامون کرده با تو پیوند|وی ایزد بسته با تو پیمان}} | ||
خط ۵۸: | خط ۵۶: | ||
{{ب|اندر ملک امان علی راست|دل در غم غربت تو بریان}} | {{ب|اندر ملک امان علی راست|دل در غم غربت تو بریان}} | ||
{{پایان شعر}} | {{پایان شعر}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۴
دین را حرمیست در خراسان | دشوار ترا به محشر آسان | |
از معجزههای شرع احمد | از حجتهای دین یزدان | |
همواره رهش مسیر حاجت | پیوسته درش مشیر غفران | |
چون کعبه پر آدمی ز هر جای | چون عرش پر از فرشته هزمان | |
هم فر فرشته کرده جلوه | هم روح وصی درو به جولان | |
از رفعت او حریم مشهد | از هیبت او شریف بنیان | |
از دور شده قرار زیرا | نزدیک بمانده دیده حیران | |
از حرمت زایران راهش | فردوس فدای هر بیابان | |
قرآن نه درو و او اولیالامر | دعوی نه و با بزرگ برهان | |
ایمان نه و رستگار ازو خلق | توبه نه و عذرهای عصیان | |
از خاتم انبیا درو تن | از سید اوصیا درو جان | |
آن بقعه شده به پیش فردوس | آن تربه به روضه کرده رضوان | |
از جملهٔ شرطهای توحید | از حاصل اصلهای ایمان | |
زین معنی زاد در مدینه | این دعوی کرده در خراسان | |
در عهدهٔ موسی آل جعفر | با عصمت موسی آل عمران | |
مهرش سبب نجات و توفیق | کینش مدد هلاک و خذلان | |
مامون چو به نام او درم زد | بر زر بفزود هم درم زان | |
هوری شد هر درم به نامش | کس را درمی زدند زینسان | |
از دیناری همیشه تا ده | نرخ درمی شدست ارزان | |
بر مهر زیاد آن درمها | از حرمت نام او چو قرآن | |
این کار هر آینه نه بازیست | این خور بچه گل کنند پنهان | |
زرست به نام هر خلیفه | سیمست به ضرب خان و خاقان | |
بینام رضا همیشه بینام | بیشان رضا همیشه بیشان | |
با نفس تنی که راست باشد | چون خور که بتابد از گریبان | |
بر دین خدا و شرع احمد | بر جمله ز کافر و مسلمان | |
چون او بود از رسول نایب | چون او سزد از خدای احسان | |
ای مامون کرده با تو پیوند | وی ایزد بسته با تو پیمان | |
ای پیوندت گسسته پیوند | و آن پیمانت گرفته دامان | |
از بهر تو شکل شیر مسند | درنده شده به چنگ و دندان | |
آنرا که ز پیش تخت مامون | برهان تو خوانده بود بهتان | |
یا درد جحود منکرش را | اقرار دو شیر ساخت درمان | |
از معتبران اهل قبله | وز معتمدان دین دیان | |
کس نیست که نیست از تو راضی | کس نیست که هست بر تو غضبان | |
اندر پدرت وصی احمد | بیتیست مرا به حسب امکان | |
تضمین کنم اندرین قصیده | کین بیت فرو گذاشت نتوان | |
ای کین تو کفر و مهرت ایمان | پیدا به تو کافر از مسلمان | |
در دامن مهر تو زدم دست | تا کفر نگیردم گریبان | |
اندر ملک امان علی راست | دل در غم غربت تو بریان |