بارد! چه؟ خون! که؟ دیده! چسان؟ روز و شب! چرا؟ را قاآنی شیرازی در قالب قصیده سروده است. این شعر با موضوع امام حسین(ع) در بیست و سه بیت با وزن مفعول فعلات مفاعیل فاعلن سروده شده است.
اطلاعات شعر | |
---|---|
نام شعر | بادر چه؟ خون |
نام شاعر | قاآنی |
قالب | قصیده |
وزن | مفعول فعلات مفاعیل فاعلن |
موضوع | امام حسین(ع) |
مناسبت | مدح |
زبان | فارسی |
تعداد ابیات | ۲۳بیت |
منبع | https://ganjoor.net/ghaani/ghetegh/sh1 |
متن شعر
بارد! چه؟ خون! که؟ دیده! چسان؟ روز و شب! چرا؟ | از غم! کدام غم؟ غم سلطان اولیا | |
نامش که بد؟ حسین! ز نژاد که؟ از علی | نامش که بود؟ فاطمه جدش که؟ مصطفی! | |
چون شد؟ شهید شد! به کجا؟ دشت ماریه | کی؟ عاشر محرم، پنهان؟ نه برملا | |
شب کشته شد؟ نه روز چه هنگام؟ وقت ظهر | شد از گلو بریده سرش؟ نی نی از قفا | |
سیراب کشته شد؟ نه! کس آبش نداد؟ داد! | که؟ شمر، از چه چشمه؟ ز سرچشمهٔ فنا | |
مظلوم شد شهید؟ بلی جرم داشت؟ نه | کارش چه بد؟ هدایت، یارش که بد؟ خدا | |
این ظلم را که کرد؟ یزید! این یزید کیست؟ | زاولاد هند ، از چه کس؟ از نطفهٔ زنا! | |
خود کرد این عمل؟ نه! فرستاد نامهای | نزد که؟ نزد زادهٔ مرجانهٔ دغا | |
ابن زیاد زادهٔ مرجانه بُد؟ نعم! | از گفتهٔ یزید تخلف نکرد؟ لا | |
این نابکار کشت حسین را به دست خویش؟ | نه او روانه کرد سپه سوی کربلا | |
میر سپه که بد؟عمرسعد! او برید | حلق عزیز فاطمه؟ نه شمر بیحیا | |
خنجر برید حنجر او را نکرد شرم؟ | کرد. از چه پس برید؟ نپذرفت ازو قضا | |
هر چه؟ بهر آن که شود خلق را شفیع | شرط شفاعتش چه بود؟ نوحه و بکا! | |
کس کشته شد هم از پسرانش؟ بلی دو تن | دیگر که؟ نه برادر، دیگر که؟ اقربا | |
دیگر پسر نداشت؟ چرا داشت. آن که بود؟ | سجاد! چون بُد او؟ به غم و رنج مبتلا | |
تنها؟ نه ! با زنان حرم؛ نامشان چه بود؟ | زینب سکینه فاطمه کلثوم بینوا | |
بر تن لباس داشت؟ بلی! گرد رهگذار | بر سر عمامه داشت؟ بلی !چوب اشقیا | |
بیمار بد؟ بلی چه دوا داشت؟ اشک چشم | بعد از دوا غذاش چه بد؟ خون دل غذا | |
کس بود همرهش؟ بلی اطفال بیپدر | دیگر که بود؟ تب !که نمی گشت ازو جدا | |
از زینب و زنان چه به جا مانده بد؟ دو چیز | طوق ستم به گردن و خلخال غم به پا | |
گبر این ستم کند؟ نه! یهود و مجوس؟ نه! | هندو؟ نه! بتپرست؟ نه! فریاد ازین جفا | |
قاآنی است قایل این شعرها بلی | خواهد چه؟ رحمت! ازکه؟ ز حق! کی؟ صف جزا! |