«اصغرا گر ز عطش تشنه و بي تاب شدي» اثر شعری جودی خراسانی است. این شعر مرثیه گونه در قالب مثنوی در یازده بیت سرودهشده است. جودی خراسانی شعر «اصغرا گر زعطش تشنه و بی تاب شدی» را در وصف و زبان حال امام حسین(ع) با فرزندش علی اصغر(ع) سروده است.
اطلاعات شعر | |
---|---|
نام شعر | بی تاب شدی |
نام شاعر | جودی خراسانی |
قالب | مثنوی |
موضوع | حضرت علی اصغر(ع) |
مناسبت | مرثیه |
زبان | فارسی |
تعداد ابیات | ۱۱بیت |
متن شعر
اصغرا گر ز عطش تشنه و بي تاب شدی | به روي دست پدر خوب تو سيراب شدی | |
شمر رحمي نه اگر بر دل بي تابت كرد | نوک تير ستم حرمله سيرابت كرد | |
گفت پيكان چه بگوش تو كه مدهوش شدی | چه شنيدی كه به يک مرتبه خاموش شدی | |
طاير هوش ز سر رفت ز مدهوشي تو | ناله ی من به فلک رفت ز خاموشي تو | |
نور چشما بگشا ديده ز هم، خواب بس است | برونم طاقتت از اين دل بي تاب بس است | |
بود اميدم كه توام يار به هر حال شوی | به زبان آئي و هم صحبت اطفال شوی | |
هوسم بود هم آواز به مادر باشي | نقل مجلس شب دامادی اكبر باشي | |
گر دلم سوخت پس از مرگ عزيزان دگر | سوخته، داغ تو جان من ایا جان پسر | |
زانكه اندر دم جان دادنت ای دل خسته | دست هاي تو بدی خسته و پايت بسته | |
سينه بگداخت از اين غم كه تو با اين دل ريش | دست و پائي نزدی در دم جان دادن خويش | |
جوديا بگذر از شرح و غم و باش خموش | كه ز غم فاطمه غش كرد و علي شد مدهوش |